Na maanden aarzelen heeft het stadsbestuur van Rotterdam de feiten moeten inzien. De ideologische gezindheid van Ramadan is onverenigbaar met de opdracht van "integratieadviseur" en bruggenbouwer die de stad hem heeft toevertrouwd en die reeds sedert maanden ter discussie staat. Met hun alarmkreet hebben verenigingen van homo's en lesbiennes de kat de bel aangebonden omdat zij verontrust waren door zijn preutse en homofobe uitlatingen zoals zijn verklaring dat voor de islam, homofilie "getuigt van een verstoring, van dysfunctie, en van onevenwichtigheid".

Tot op heden is de predikant er steeds vanaf kunnen komen met een kwinkslag of een uit zijn context gehaald citaat om alles te ontkennen. En zoals meestal, hebben de journalisten zonder verder nazicht, zijn verklaringen klakkeloos overgenomen. Moest men op hen geloven, dan waren zijn verklaringen over homofilie "nooit te beewijzen" iets wat flagrant niet waar is. Die verklaringen komen immers voor in zijn boek"Peut-on vivre avec l'islam" (Editons Favre, pag. 152 ). In andere geschriften en voordrachten spreekt Ramadan zich uit tegen gemengde huwelijken van moslims met niet-moslims, ontzegt hij zijn getrouwen de toegang tot gemengde zwembaden, verkettert hij de moderne islam als een "een tweedehands islam… een islam zonder islam" en verheerlijkt hij als een na te volgen voorbeeld Hassan El Banna ,de stichter van het totalitaire moslimbroederschap. Zijn moeizaam te ontcijferen opzet is echter vrij eenvoudig: het politiek integrisme ingang doen vinden als de gulden middenweg tussen een salafistische en een moderne islam. Dat komt neer op het voorstellen van de progressieve islam als iets extreems zodat de openbare overheid dan uitgenodigd wordt om een intolerante en reactionaire islam als een minder kwaad te steunen.

Dat spelletje duurt nu al twintig jaar. In het Zwitserland van de jaren 1990 werd hij door de pers opgehemeld als een model van integratie… tot de ontnuchtering eraan kwam! Zo ondermeer toen men zich bewust werd van de grote sympathie van zijn aanhangers voor het "Front Islamique du Salut "(FIS). Vervolgens focust Ramandan zich op Frakrijk…tot men daar zijn dubbel discours door heeft.. Sedertdien haalt hij zijn schade in in Engeland, België en Canada, overal waar het integrisme kan gedijen in de de schaduw van het recht op differentiatie. Dit op het gevaar af van een populistisch en xenofobe terugslag telken blijk dat de verdraagzaamheid werd misbruikt. Zo in onderhavig geval waar het Oost-Indisch doof zijn van het Rotterdams stadsbestuur het anti-islam populisme van Geert Wilders aardig heeft aangewakkerd. Waar het bestuur dacht aan racistische beschuldigingen, ontwaakt het met de vaststellig dat zijn "bruggenbouwer" een wekelijkse uitzending animeert van Press TV, een Engelstalige Tv-station dat gefinancierd wordt door het Iranees regime In de uitzendingen voor, tijdens en na de verkiezingsfraude was niet de geringste kritische noot over het regime te vinden. Op 18 juli, toen meer dan een miljoen Iraniërs het verbod tartten om vrije en eerlijke verkiezingen te eisen, maakt Ramadan zich op het scherm zorgen over de score van populistische lijsten bij de Europese verkiezingen. Zijn uitzending ging van start met een clip over de terugkeer zoals in 1930 , van het Europees nazisme, maar dan wel gericht tegen de moslims (het woord "jood" wordt niet uitgesproken). Deze boodschap past perfect bij de antiwesterse paranoia van Press TV die de verspreiding beoogt van de Iranese propaganda in de Angelsaksisch taalgebied. Zo, ondermeer de propaganda die het minimaliseren van de Shoah viseert.

Ogenschijnlijk is het Iranese station heel wat beter op de hoogte van de boodschap van Ramadan dan het Rotterdams stadsbestuur dat nu een punt zet echter zijn bezoldiging. Zoals gewoonlijk laat de predikant niet na zijn recente problemen toe te schrijven aan een stijgende "islamofoob" klimaat. Het tegenovergestelde is waar. De angst voor racisme geeft hem tijdswinst. Was Tariq Ramadan nu eens een christen, dan zou zijn masker veel vlugger vallen. Welk links stadbestuur heeft er ooit aan gedacht een reactionaire televisie-evangelist in te huren als adviseur in "multiculturalisme".

Caroline Fourest in " Le Monde", 28/08/2009